blog

Mijn eigen paradijs

March 26, 2016

Een paar jaar geleden kocht ik mijn eerste kunstwerk, dit bloemstilleven van Bas Meeuws. Het was liefde op het eerste gezicht bij een ontmoeting in een galerie in Den Haag. Een fotostilleven naar een typisch 17e eeuws boeket. Het is aanraakbaar mooi, regelmatig speur ik het af naar de kleinste details. Vroeger werden weelderige boeketten vereeuwigd omdat bloemen onbetaalbaar waren, ook de grote meesters haalden hun materiaal uit botanische boeken. Een boeket als dit heeft nooit bestaan, het is uiterst precies samengesteld uit een digitale bibliotheek van bloemenfoto’s. Heerlijk om te doen lijkt me, bloemen uit alle werelddelen mengen, seizoenen combineren en wat insecten toevoegen. Schuiven, vastleggen en alles blijft eeuwig hetzelfde. En dat schuurt natuurlijk, dit gestolde hof van Eden dat tegelijkertijd de vergankelijkheid 'in your face' is. Een hoogst onhoudbaar paradijs. Ik ben jaloers op de kunstenaar die de cyclus van leven en dood naar zijn hand weet te zetten.

En ineens realiseer ik me de aantrekkingskracht. Het lijkt op wat ik als landschapsontwerper doe. Zorgvuldig samengestelde beplanting is ook een troostrijk kunstwerk van oogstrelende combinaties, het verbindt seizoenen en trekt ook allerlei dieren. Als alles het een beetje doet zoals je had bedacht is er nog een rijke oogst. Het paradijs als hoogst haalbare met dit verschil; Het materiaal waarmee ik werk is en blijft levend. En het is elke dag anders, nooit perfect en nooit af. Het is een worsteling. Het maakt ook nieuwsgierig, schept verwachting. Het is kwetsbaar maar gaat langer dan een leven mee. Dat schuurt genoeg en bij nader inzien ben ik blij dat ik geen invloed heb op de cyclus van leven en dood. Maar als het buiten tegenzit kruip ik weg in mijn eigen paradijs aan de muur.

 

 

 

 

Please reload

Recent Blogs

November 10, 2018

March 26, 2016

Please reload

Archive
Please reload

© Plantschap, 2016

  • LinkedIn
  • Flickr
  • Pinterest
  • Instagram